Towarzystwo Jezusowe, Societas Iesu (SI lub SJ). Zakon klerycki, bezhabitowy (choć posiadający specjalny strój zakonny - suknię, noszoną obecnie głównie w Polsce).

Charyzmat: zakon powołany "do obrony i szerzenia wiary oraz doskonalenia dusz w życiu i nauce chrześcijańskiej (...) przez publiczne głoszenie kazań, wykłady i wszelkiego rodzaju posługę słowa Bożego oraz przez Ćwiczenia duchowe, nauczanie religii (...) niesienie pociechy duchowej" (Form. Inst.)

Hasło: Wszystko na większą chwałę Bożą, Ad maiorem Dei gloriam (AMDG)

Data założenia: 1540 r., zatwierdzony 27 września 1540 r. przez papieża Pawła III, w Polsce od 1564 r.

Założyciel: św. Ignacy Loyola

Polscy święci: Stanisław Kostka, Andrzej Bobola, Melchior Grodziecki; błogosławieni: Jan Beyzym; słudzy Boży: Wojciech Baudiss; obecnie trwa proces beatyfikacyjny 17. sług Bożych, polskich męczenników jezuickich z okresu II wojny światowej

Przełożony generalny: Adolfo Nicolás Pachón, Kuria Generalna w Rzymie

Liczby: świat - około 20 tys. jezuitów (największy zakon w Kościele), Polska około 700 jezuitów

Zakon, który wywarł olbrzymi wpływ na kształt Kościoła katolickiego i kultur Europy w dobie baroku i oświecenia, a także prowadził szeroką i owocną działalność misyjną w Ameryce Południowej, Afryce i Azji. Do dziś jezuici słyną na całym świecie z posiadania szkół różnych szczebli na bardzo wysokim poziomie. Jezuici-kapłani składają dodatkowy czwarty ślub - posłuszeństwa papieżowi.

"Leksykon zakonów w Polsce" Bogumił Łoziński